plavinka: Na chwilę

Wskakuję tu do Was na moment, żeby podzielić się kilkoma przyjemnymi migawkami. Pierwsze są jeszcze z majówki, zrobione podczas ciepłego popołudnia u Mai, a ostatnie zdjęcie z dnia wczorajszego. Przez chwilę byłam nieobecna ze względu na konieczność napisania pracy semestralnej. Oczywiście na temat bałkańskiej literatury. Dziś wieczorem, wraz z napisaniem ostatniego zdania tej nieszczęsnej pracy, stałam się prawie wolnym człowiekiem.

Odkryłam wczoraj cudowne miejsce. A w zasadzie kilka cudownych miejsc. Nie miałam pojęcia, że tak dużo ominęło mnie przez moje przyzwyczajenie do ciągłego korzystania z komunikacji miejskiej. Od dziś przerzucam się na własne nogi! Świat bez ścisku, gwałtownie hamujących kierowców i obdartych siedzeń jest na pewno o wiele ciekawszy. Wczoraj spacerowałyśmy z Wioletką od rynku aż do Placu Grunwaldzkiego i jak się okazało, człowiek wcale nie odczuwa tego dystansu, zwłaszcza przy tak pięknej pogodzie. Oprócz tego, zupełnie przypadkiem, wpadłam na jeszcze mi nieznany antykwariat, a raczej kawałek raju, w którym, jak podejrzewam, spędzę wkrótce wiele godzin, najpewniej do momentu aż nie zostanę z niego wyproszona. Znalazłam przepiękną, starą książkę, jeszcze z wyszywaną okładką o historii baletu. W całości po rosyjsku. Co prawda uczę się obecnie rosyjskiego, ale mam powody by twierdzić, że moja znajomość tego pięknego języka nie pozwoli mi jeszcze (i chyba już nigdy) na zrozumienie całej książki. Z krwawiącym sercem odłożyłam ją więc na półkę. A teraz śni mi się po nocach i szczerze mówiąc, mam ogromną nadzieję, że niewielu jest we Wrocławiu ludzi mówiących po rosyjsku, którzy na dodatek interesują się historią baletu, bo zamierzam tam po nią wrócić. I przeczytam ją siedząc nad Odrą. A skoro mowa o powrotach, równo za tydzień uciekam znów do domu. Nawet nie wiecie, jak się cieszę.